Η ονομασία του είναι ιδιωματική εκ των ιταλικών λέξεων passo + tempo (= διέλευση χρόνου), δηλαδή "περνώ το χρόνο μου". Λόγω της πολύ χαμηλής του τιμής, αποτέλεσε το πλέον προσφιλές μικρό γεύμα του μεγαλύτερου ποσοστού του λαού με χαμηλά εισοδήματα στις ώρες της σχόλης[1], όπως απογευματινές περατζάδες στη δημοσιά στα θερινά σινεμά, κι ακόμα και στα πρώτα χρόνια της τηλεθέασης στην Ελλάδα.( Wikipedia.org) Περιέχουν βιταμίνες Κ-Ε-C , φυλλικό οξύ και βιταμίνη Α . Επιδρούν καταπραϋντικά σε προβλήματα προστάτη και βοηθούν στην ανάπλαση των κυττάρων του δέρματος . Η καθημερινή κατανάλωση του μειώνει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης σε μεττεμμηνοπαυσιακές  γυναίκες . Πηγή ψευδαργύρου , χαλκού , σεληνίου , σιδήρου ,μαγγανίου και φυσικά μαγνησίου , το οποίο βοηθά στην χαλάρωση του νευρικού συστήματος αλλά και των μυών .