Η ονομασία του είναι ιδιωματική εκ των ιταλικών λέξεων passo + tempo (= διέλευση χρόνου), δηλαδή "περνώ το χρόνο μου". Λόγω της χαμηλής του τιμής, αποτέλεσε το πλέον προσφιλές, μικρό γεύμα, του μεγαλύτερου ποσοστού του λαού με χαμηλά εισοδήματα στις ώρες της σχόλης[1], όπως απογευματινές περατζάδες στη δημοσιά στα θερινά σινεμά, κι ακόμα και στα πρώτα χρόνια της τηλεθέασης στην Ελλάδα.( Wikipedia.org) Περιέχουν βιταμίνες Κ-Ε-C, φυλλικό οξύ και βιταμίνη Α . Επιδρούν καταπραϋντικά σε προβλήματα προστάτη και βοηθούν στην ανάπλαση των κυττάρων του δέρματος . Η καθημερινή κατανάλωση του μειώνει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης σε μεττεμμηνοπαυσιακές γυναίκες . Πηγή ψευδαργύρου, χαλκού, σεληνίου, σιδήρου, μαγγανίου και φυσικά μαγνησίου, το οποίο βοηθά στην χαλάρωση του νευρικού συστήματος αλλά και των μυών .